നീണ്ട 18 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മലയാള സിനിമയുടെ രണ്ടു മഹാതാരങ്ങളായ മോഹൻലാലും മമ്മൂട്ടിയും ഒരുമിക്കുന്നുവെന്നത് “പാട്രിയറ്റ്” എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമാണ്. ആ പ്രതീക്ഷയെ വെറും പ്രചാരണമായി മാത്രം ഒതുക്കാതെ, ഒരു ഗുണമേന്മയുള്ള, ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന സിനിമയായി രൂപപ്പെടുത്താൻ സംവിധായകൻ മഹേഷ് നാരായണൻ നടത്തിയ ശ്രമം പ്രത്യേകം അഭിനന്ദനാർഹമാണ്.
സാമൂഹിക പ്രസക്തിയുള്ള ഒരു വിഷയത്തെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള ഈ ചിത്രം, വെറും എന്റർടൈൻമെന്റ് ഫോർമുലകളിൽ ഒതുങ്ങാതെ, വ്യക്തവും ധീരവുമായ ഒരു അവതരണമാണ് നൽകുന്നത്. രാജ്യതലത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യാവുന്ന വിഷയത്തെ സീരിയസായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനൊപ്പം, ആവശ്യമുള്ളിടത്ത് ശക്തമായ ആക്ഷൻ രംഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് സിനിമയുടെ ഒഴുക്ക് നിലനിർത്തുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് മോഹൻലാലും മമ്മൂട്ടിയും ഒരുമിച്ചെത്തുന്ന രംഗങ്ങൾ പ്രേക്ഷകർക്ക് മികച്ച ഹൈമോമെന്റുകൾ സമ്മാനിക്കുന്നു.
മമ്മൂട്ടിയുടെ സ്ക്രീൻ സാന്നിധ്യം വളരെ ശക്തമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, മമ്മൂട്ടി അവതരിപ്പിക്കുന്ന വ്ലോഗർ ഡാനിയേൽ ജെയിംസ് എന്ന കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം സിനിമയെ മുഴുവനായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന ശക്തിയാണ്.
മോഹൻലാൽ (കേണൽ റഹിം നായിക്) ആയി ഒരു നീണ്ട അതിഥി വേഷത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഇരുവരുടെയും പ്രകടനം സ്ഥിരതയും തീവ്രതയും നിറഞ്ഞതാണ്. ഫഹദ് ഫാസിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി സുന്ദരം എന്ന കഥാപാത്രം അതിന്റെ ഇൻറൻസിറ്റിയിലൂടെ ശ്രദ്ധ നേടുന്നു. കുഞ്ചാക്കോ ബോബനും ദേവസ്സി ആയി തന്റെ വേഷം നന്നായി കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നയൻതാരയുടെ അഡ്വക്കേറ്റ് ലതികയും നന്നായിരുന്നു. രാജീവ് മേനോന്റെ സാന്നിധ്യം സിനിമയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സ്റ്റാറ്റസ് നൽകുന്നതാണ്.
ചില അഭിനേതാക്കൾക്ക് കുറഞ്ഞ സ്ക്രീൻ സമയം ലഭിച്ചുവെന്നത് ചെറിയൊരു കുറവായി തോന്നിയാലും, സിനിമയുടെ മുഖ്യധാരയെ അത് ബാധിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, കഥയുടെ കേന്ദ്രീകൃതത നിലനിർത്താൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നതായും കാണാം.
ആദ്യ പകുതിയിലെ സൂക്ഷ്മതയും നിർമ്മിതിയും ശ്രദ്ധേയമാണ്, അതേസമയം രണ്ടാം പകുതി കൂടുതൽ വേഗതയോടെ മുന്നേറുന്നു. ചില രംഗങ്ങൾ കൂടുതൽ വിശദീകരിക്കാമായിരുന്നു എന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടാക്കിയാലും, സിനിമയുടെ ആകെ സ്വാധീനം അത് കുറയ്ക്കുന്നില്ല. മഹേഷ് നാരായണന്റെ പതിവ് പോലെ തന്നെ ഉയർന്ന നിർമ്മാണ മൂല്യങ്ങൾ ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്.
സുഷിൻ സ്യാമിന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം സിനിമയുടെ ഭാവത്തിന് യോജിച്ച രീതിയിൽ നന്നായി പകരുന്നു. അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദമേളകളിലേക്കല്ലാതെ, വിഷയത്തിന്റെ ഗൗരവം നിലനിർത്തുന്ന രീതിയിലാണ് സംഗീതം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പ്രവചനാതീതമായ ഒരു ആഖ്യാനശൈലി, ശക്തമായ പ്രകടനങ്ങൾ, പ്രസക്തമായ വിഷയം – ഇതെല്ലാം ചേർന്നപ്പോൾ “പാട്രിയറ്റ്” ഒരു ആകർഷകവും ധീരവുമായ സിനിമയായി മാറുന്നു. ചെറിയ കുറവുകൾ ഉണ്ടായാലും, അത് മറികടക്കുന്ന ഗുണങ്ങളാണ് ചിത്രത്തിനുള്ളത്.
മൊത്തത്തിൽ, content-oriented ആയിട്ടുള്ള ഒരു നല്ല കമർഷ്യൽ സിനിമ. ഏകദേശം 7.5/10 എന്ന വിലയിരുത്തലിന് അർഹമായ, തീർച്ചയായും കാണേണ്ട ഒരു ചിത്രം. മസാല ഘടകങ്ങൾ മാത്രം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവർക്ക് ഇത് അല്പം വ്യത്യസ്തമായ അനുഭവമായിരിക്കാം, പക്ഷേ ഗുണമേന്മയുള്ള സിനിമയെ ആസ്വദിക്കുന്നവർക്ക് “പാട്രിയറ്റ്” ഒരു മികച്ച തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്.
Leave a Reply